13 maart 2020. België gaat in lockdown. Het coronavirus heeft ook ons land aangevallen. Na China, Italië, Frankrijk, Spanje ... is nu ook België aan de beurt. Alles valt stil. Mensen moeten zoveel mogelijk van huis uit werken, alleen de voedingswinkels blijven open en alleen essentiële verplaatsingen worden toegestaan. Scholen worden gesloten. Het sociale leven valt helemaal stil. Vrijwilligersverenigingen drukken overal hun pauzeknop in en de autowegen liggen er verlaten bij.

Na enkele versoepelingen worden op 8 juni de scholen opnieuw geopend en kunnen mensen terug gaan shoppen, een pintje gaan drinken of op restaurant, weliswaar onder strikte veiligheidsmaatregelen. Social distancing, het dragen van een mondmasker, handen geregeld wassen met handgel en voldoende ventileren. Maar de ellende gaat verder. Er komt stilaan een tweede golf op gang. Wetenschappers zijn koortsachtig op zoek naar een vaccin tegen COVID19, maar dit vraagt tijd en is niet direct voor morgen.

Onze activiteiten ten voordele van onze dorpen in Roemenië kunnen ook niet doorgaan. Geen stands op Rock Werchter in juli, geen quizavond in oktober. De Roemeniëreis om de bedelingen te organiseren gaat niet door. Ondertussen kleurt heel Roemenië ook donkerrood.

We zoeken naar alternatieven en mogelijk zullen we ergens in november een take away organiseren, waarin manden kunnen besteld worden en opgehaald.

In dit 'verloren'jaar zijn we wel bezig gebleven en hebben we tal van goederen ingezameld die we momenteel op twee plaatsen hebben gestockeerd. In de hoop dat we volgend jaar opnieuw naar Vrinceni en Marcesti kunnen, hebben we dus inmiddels voldoende goederen om te verdelen. Met de inkomsten van de take away en misschien onze spaghettidag in februari kunnen we voldoende financiële middelen bijeenkrijgen om dan in juli-augustus opnieuw een speelpleinwerking voor de jongeren uit onze adoptiedorpen te organiseren.