11. sep, 2017

donderdag, 31 augustus

Het is de laatste dag van de speelpleinwerking. Deze avond sluiten we af met een vreugdevuur en met wensballonnen. Vandaag houden we ons bezig met de fietsen. De laatste herstellingen gebeuren nog, een pedaal vastzetten, een stuur rechttrekken... We hebben veel fietsen, maar lang niet genoeg om iedereen een fiets te geven. De kinderen uit de armste gezinnen krijgen een fiets, Kristof en Ilse rijden met de overige fietsen naar het weeshuis in Oituz. Met enkele comitéleden brengen we de fietsen tot bij de armste gezinnen. De taferelen zijn onbeschrijflijk, wanneer het portier van de vito wordt opengedaan. "Bicycletta", wordt er geroepen. De handen voor de mond geslagen, onze medewerkers worden vastgeklampt en omhelsd. Tranen worden weggepinkt. Heftige emoties bij het zien van zoveel blijdschap. Deze kinderen hebben weinig of niets en nu krijgen zij een tweedehandse fiets. Zelfs een moeder springt op de fiets van haar oudste dochter en rijdt er een toertje op. Deze gezinnen krijgen ook nog wat extra's door de overgebleven dingen. Alles is nu netjes opgeruimd of toch nog niet helemaal. Aan de garage van Freddy staat nog een herenfiets, een grote. Ilse had hem opzij gezet. Deze was voor Nicoletta. We laden de fiets in de wagen en zoeken het adres van Nicoletta, een dertienjarig meisje. We weten haar niet juist wonen, maar vinden haar woning toch vrij snel. Opnieuw is zoveel blijdschap en dankbaarheid hartverscheurend. Die avond komt Nicoletta met haar pas gekregen fiets naar het vreugdevuur, de afsluiting van een weekje speelpleinwerking. In de nabijheid van de laaiende vlammen wordt er gedanst op muziek uit de smartphone, die door onze megafoon wat wordt versterkt. De monitrices en de Roemeense kinderen dansen hand in hand en Nicoletta neemt afscheid met een warme omhelzing.